Soms kom je in situaties of relaties terecht die je uitdagen om echt een plek in te nemen. Om te voelen: hier ben ik, hier begint mijn grens.
Het kan voelen alsof de ander je soms uit balans brengt. Niet omdat die persoon iets verkeerd doet, maar omdat jij bij jezelf nog niet volledig aanwezig bent. Omdat er nog niet iemand ‘thuis’ is in jou op dat moment, voelt de ander je grens misschien niet, ziet die niet, en hoeft die niet te respecteren.
Dat kan pijnlijk zijn, en dat is helemaal oké. Het is een uitnodiging om zachter bij jezelf te komen. Om te ontdekken waar jij je eigen kracht en aanwezigheid nog niet volledig voelt, en wat jij nodig hebt om jezelf veilig en gezien te voelen.
Vaak merk je dat je juist mensen aantrekt die sterk, dominant of krachtig zijn. Ze spiegelen je waar jij nog niet volledig staat. Dit kan heftig zijn, maar het is geen verwijt. Het is een zachte uitnodiging om te voelen wat jij nodig hebt en wat jij waard bent.
En soms betekent dat ook dat je een keuze maakt: voor jezelf kiezen en een situatie loslaten die je niet ondersteunt. Dat is geen falen. Het is zelfliefde. Het laat zien dat je voelt dat jij het waard bent om je eigen plek in te nemen, om je eigen energie te beschermen en te respecteren.
Elke uitdaging, elke relatie, elke situatie die je raakt, is een kans om zachter bij jezelf te komen. Om te oefenen in jezelf voelen, jezelf respecteren en jezelf stevig neerzetten. Om te weten dat het oké is om je eigen ruimte en veiligheid op te eisen, ook als dat betekent dat je loslaat wat niet meer dient.
Door dit te oefenen groeit jouw vertrouwen: dat jij, ongeacht wie er tegenover je staat, altijd je eigen veilige haven kunt zijn. Een plek van liefde, kracht en aanwezigheid die volledig van jou is.
Reactie plaatsen
Reacties